Plan ewakuacji i IBP: podkład z adresu

Plan ewakuacji, którego nie da się odczytać w dymie, i IBP pisane do szuflady mają wspólny początek: ktoś nie miał sytuacji obiektu i narysował strzałki na podkładzie sprzed pięciu lat. Polski adres nie zastąpi obchodu. Może natomiast zdjąć z Ciebie kalibrację skanu, zanim wstaniesz od biurka. Ten tekst jest o tym, co kłaść na roboczym DXF, a czego z niego nie wyciągać.

Dwa dokumenty, jedno tło

Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego to opracowanie wymagane przepisami o ochronie przeciwpożarowej dla wskazanych obiektów — rozporządzenie MSWiA z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów określa, kiedy IBP w ogóle powstaje i co ma zawierać. To tekst, tabele, procedury, czasem aneksy graficzne.

Plan ewakuacji jest rysunkiem: kierunki, wyjścia, sprzęt, miejsce zbiórki. Często żyje jako załącznik do IBP albo jako tablica na ścianie. Zasady oznakowania biorą się dziś głównie z PN-EN ISO 7010, nie z ozdobnego „szlaczku strażackiego”.

Oba opracowania potrzebują sytuacji zewnętrznej, gdy w grę wchodzi dojazd pożarowy, hydrant zewnętrzny, miejsce zbiórki na dziedzińcu, sąsiedztwo i droga ewakuacji poza budynek. Właśnie to tło składa Platline: działka, budynek-podmiot, sąsiedzi, jezdnia, nazwy ulic. Wnętrza kondygnacji, strefy pożarowe i długości przejść ewakuacyjnych liczysz na rzucie budowlanym, nie na sytuacji 1:500.

Ustawa o ochronie przeciwpożarowej z 24 sierpnia 1991 r. zostawia odpowiedzialność na właścicielu, zarządcy i uprawnionym. Narzędzie CAD tej odpowiedzialności nie przejmuje.

Co ma być na sytuacji, a czego na niej nie będzie

Na arkuszu zewnętrznym zwykle ląduje:

• obrys budynku, którego dotyczy IBP;
• wjazdy, bramy, droga pożarowa i miejsce, skąd wóz ma szansę podejść;
• hydrant zewnętrzny, zbiornik, stanowisko czerpania — jeśli są;
• miejsce zbiórki, tak żeby nie stało w wyjeździe zastępu;
• sąsiedztwo, które zmienia dojazd albo zacienia tablicę.

Tego Platline nie wstawi za Ciebie: sprzętu w rzeczywistych miejscach, potwierdzonej szerokości drogi pożarowej, nośności nawierzchni, prześwitu pod estakadą, rzędnych, sieci wodociągowej pod jezdnią. Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mówią o dojeździe i o usytuowaniu — te liczby sprawdzasz na obiekcie i w projekcie, nie w OSM.

OSM na podkładzie jest krawędzią jezdni z buforem zależnym od klasy drogi. To podpowiedź, nie inwentaryzacja. Jeśli na ortofoto widać inny przebieg niż w wektorze, wierzysz oczom i pomiarowi.

Warstwy, które dostajesz pod ppoż.

Szablon ppoż. rysuje między innymi:

• 01_BUDYNEK_PODMIOT — budynek, którego dotyczy opracowanie, wyróżniony;
• 02_ZABUDOWA — sąsiedzi;
• 03_DZIALKA — granica z ULDK;
• 04_DROGI i 05_OPISY_ULIC;
• ramkę, różę, tytuł, ewentualnie ortofoto.

Puste zostają warstwy na Twoją treść: 07_SYM_CZERWONE, 08_SYM_ZIELONE, 09_STRZ_DOJAZD, 10_STRZ_EWAK, 06_WYMIARY, 12_LEGENDA, 13_PARAMETRY. Nie rysuj strzałek na warstwie budynku. Za rok wyłączysz treść ppoż. jednym kliknięciem, gdy obiekt zmieni najemcę, a sytuacja zostanie.

W pliku siedzi biblioteka bloków: gaśnica, hydrant wewnętrzny i zewnętrzny, koc, ROP, PWP, zawór gazu, wyłącznik prądu, kierunek i wyjście ewakuacyjne, miejsce zbiórki, drzwi ppoż., drabina, uruchomienie ręczne, czujka. To zestaw zgodny z PN-EN ISO 7010 w warstwie symbolu, nie rozstawienie po obiekcie. Wstawiasz blok tam, gdzie był na obchodzie.

Przebieg pracy, który nie kończy się na wygenerowaniu

1. Zbierz adres, nazwę obiektu i — jeśli masz — TERYT. Do IBP przyda się też powierzchnia, liczba kondygnacji i kategoria zagrożenia ludzi. Tego Platline nie wylicza.
2. Złóż podkład. Zwykle kilka minut. W podglądarce sprawdź, czy wyróżniony budynek to ten, o który chodzi. Przy galerii handlowej z trzema bryłami na jednej działce algorytm bierze największy obrys przecinający działkę — możesz dostać „złą” halę. Wtedy dorysowujesz albo składasz ponownie z innym opisem, a podmiot korygujesz w CAD.
3. Obchód. Z wydrukowanym PNG albo tabletem. Zaznaczasz wyjścia, hydranty, miejsce zbiórki, wąskie wjazdy. Bez tego kroku DXF jest ładną mapką.
4. CAD. Wstawiasz bloki, strzałki dojazdu i ewakuacji, opisujesz parametry. Kondygnacje rysujesz na osobnych arkuszach, z własnego rzutu.
5. IBP. Tekst piszesz według rozporządzenia i stanu faktycznego. Sytuację z Platline możesz włożyć jako załącznik roboczy, jeśli nie udajesz, że to mapa z ośrodka.

Gdy komenda, straż zakładowa albo urząd w postępowaniu żąda mapy z klauzulą PODGiK, nie kłócisz się z podkładem. Zamawiasz opracowanie u geodety. To jest twarda granica narzędzia.

Kiedy podkład wystarcza jako tło, a kiedy schodzisz do ośrodka

Wystarcza jako tło, gdy:

• odświeżasz IBP po zmianie najemcy i potrzebujesz nowej sytuacji dojazdu;
• rysujesz tablicę ewakuacji i chcesz dziedziniec, nie tylko korytarz;
• masz pięć obiektów w sieci sklepów i nie kalibrujesz pięciu skanów.

Schodzisz do ośrodka, gdy:

• ktoś wprost żąda mapy z klauzulą;
• projektujesz nowe zagospodarowanie pod pozwolenie — tam i tak wchodzi mapa do celów projektowych;
• spór idzie o drogę pożarową w granicy, o służebność, o zjazd, którego nie ma w ewidencji.

Nie pisz w IBP zdania „opracowano na mapie do celów projektowych”, jeśli pracowałeś na Platline. Napisz, że sytuację zewnętrzną oparto na podkładzie roboczym z podanych źródeł i daty, a stan potwierdzono na obiekcie. To brzmi skromniej i jest prawdą.

Częste błędy na planach, których podkład nie naprawi

Miejsce zbiórki w bramie. Na sytuacji 1:500 widać to od razu, jeśli wjazd i zbiórka są na osobnych warstwach. Kładź zbiórkę tam, gdzie zastęp nie musi przez nią przejeżdżać.

Strzałka ewakuacji w stronę ślepego dziedzińca. OSM nie zna Twojej klatki. Rzut budowlany i obchód są ważniejsze niż ładna krawędź jezdni.

Hydrant „gdzieś przy ulicy”. Blok na warstwie nie czyni hydrantu. Numer, wydajność i odległość bierzesz z sieci i z pomiaru.

Stary raster pod nowym IBP. To właśnie ten rytuał, który podkład ma skrócić. Nie wklejaj PNG z 2018 r. „bo już był skalibrowany”.

Usunięta metryka. Źródła ULDK, EGiB i OSM mają warunki udostępniania. Klauzula „do weryfikacji” chroni Ciebie, gdy ktoś spróbuje użyć arkusza jak dokumentu z ośrodka.

Co z IBP wynika dla rysunku, bez udawania paragrafów

Rozporządzenie z 2010 r. wiąże IBP z konkretnymi obiektami i z obowiązkiem aktualizacji, gdy zmieni się sposób użytkowania albo warunki ochrony. Nie cytuj z pamięci listy kategorii i powierzchni — sprawdź tekst jednolity, bo nowelizacje wchodziły. Dla rysunku wynikają z tego trzy praktyczne rzeczy.

Po pierwsze, sytuacja starzeje się razem z obiektem. Nowy najemca, nowa brama, zastawiony dziedziniec — stary raster kłamie ciszej niż stary IBP. Nowy podkład z datą w metryce jest tańszy niż udawanie, że dojazd z 2019 r. nadal istnieje.

Po drugie, IBP nie jest projektem budowlanym. Nie musi stać na mapie do celów projektowych, o ile nikt w postępowaniu tej mapy nie zażąda. To nie zaproszenie, by w instrukcji napisać „opracowano na mapie zasadniczej”. To pozwolenie, by użyć podkładu roboczego i napisać prawdę o źródle.

Po trzecie, plan ewakuacji na ścianie i sytuacja w załączniku to dwa rysunki. Tablica na klatce jest uproszczeniem kondygnacji. Załącznik do IBP może pokazywać dziedziniec, zbiórkę i hydrant zewnętrzny. Nie wciskaj obu na jeden arkusz 1:500 „żeby było kompletnie”. Kompletność bez czytelności w dymie jest ozdobą.

Przy obiektach produkcyjnych i magazynowych dochodzi jeszcze strefa i droga wokół budynku. Warunki techniczne mówią o dojeździe; Ty potwierdzasz, czy wóz w ogóle wjedzie. Podkład pokaże krawędź z OSM i bramę, jeśli jest w obrysie. Szlaban, donice i „tymczasowy” kontener zobaczysz tylko na obchodzie.

Co z czasem i kosztem, bez mitologii

Złożenie podkładu trwa zwykle kilka minut, nie sekundy. IBP i tak zjesz popołudnie na tekście i obchodzie. Oszczędność jest w starcie rysunku, nie w podpisie pod instrukcją.

Na start są 3 podkłady za 0 zł, bez karty. Dalej pakiety 29 / 99 / 199 zł netto albo Pro 69 zł netto/mies. przy 15 sztukach. To cena tła, nie cena opracowania ppoż.

Jeśli składasz plan ewakuacji jako zadanie, nie jako „jestem rzeczoznawcą”, weź stronę zastosowania — tam jest sekwencja od adresu do warstw, bez opowieści o roli.

Zastosowanie, krok po kroku: plan ewakuacji i IBP.