DXF R2018 w AutoCAD, BricsCAD i ZWCAD

Podkład, którego nie da się otworzyć, jest gorszy niż skan. Format na wyjściu Platline jest celowo nudny: DXF R2018, ASCII, metry, LWPOLYLINE, nazwane warstwy. To najniższy wspólny mianownik AutoCAD, BricsCAD i ZWCAD. Poniżej jest lista rzeczy, które psuje się przy otwieraniu — i jak ich nie psuć.

Co znaczy „DXF R2018”

DXF jest publicznym formatem wymiany Autodesku. R2018 to wersja schematu, w pliku widoczna też jako AC1032. Platline zapisuje wariant ASCII: tekst, nie binarium. Większy plik, za to mniej niespodzianek, gdy otwiera go klon CAD albo QGIS.

W nagłówku siedzą między innymi:

• $INSUNITS = 6 — metry;
• $MEASUREMENT = 1 — system metryczny;
• warstwy z kolorem ACI i typem linii (CONTINUOUS, DASHED);
• styl OPIS oparty o Arial;
• właściwość z klauzulą, że to podkład roboczy, bez rzędnych i uzbrojenia.

Geometria sytuacji to głównie lekkie polilinie (LWPOLYLINE), zamknięte dla budynków i działki. Wymiary, jeśli włączone, idą na osobną warstwę. Ortofoto, gdy wejdzie, jest obrazem na 98_ORTOFOTO, nie geometrią.

To nie jest DWG z dynamicznymi blokami, nie jest Civil 3D, nie jest mapa obiektowa. Otwierasz, dorysowujesz, zapisujesz.

Otwieranie w AutoCAD

Otwórz → wskaż DXF. Nie importuj jako „podkład rastrowy” i nie wstawiaj przez ATTACH jak PDF. To wektor.

Po otwarciu:

1. UNITS — metry, wstawianie 1:1.
2. Z + E (zoom extents). Jeśli nic nie widać, jesteś w (0,0), a działka leży przy X = 500 km. Extents to naprawia.
3. Menedżer warstw — włącz 03_DZIALKA, 01_BUDYNEK_PODMIOT albo 02_ZABUDOWA. Wyłącz 98_ORTOFOTO, jeśli raster przyćmiewa wektor.
4. Sprawdź kursor: sześć cyfr, Polska. Jeśli widzisz (20, 50), ktoś wgrał zły plik albo zepsuł układ.

Zapis do DWG robisz, gdy tak każe szablon pracowni. Nie jest konieczny do edycji. Jeśli musisz zejść do R2013, ZAPISZ JAKO w dół — jednorazowo, świadomie, bo nowsze obiekty mogą się uprościć.

Czcionka: brak arial.ttf w systemie psuje etykiety ulic i metrykę, nie polilinie. Doinstaluj font albo zmień styl OPIS na ten, który masz.

Otwieranie w BricsCAD

Ta sama kolejność: otwórz DXF, extents, jednostki, warstwy. BricsCAD czyta R2018 bez konwersji i dobrze znosi LWPOLYLINE.

Dwie rzeczy, które w BricsCAD widać częściej niż w AutoCAD:

• skala typu linii — działka kreskowana znika. LTSCALE ustaw tak, żeby kreska była czytelna w 1:500 (często rzędu kilku jednostek, nie 0,0001 i nie 1000);
• podgląd wydruku — ramka jest w modelu, nie w układzie papieru. Drukujesz z modelu albo robisz własny arkusz. Nie szukaj gotowych layoutów ISO w tym pliku; Platline składa sytuację, nie szablon drukarni.

Bloki symboli (gaśnica, wjazd, moduł PV) są zwykłymi blokami. WSTAW działa. Nie rozbijaj ich „na wszelki wypadek” — legenda przestanie się zgadzać z rysunkiem.

Otwieranie w ZWCAD

ZWCAD jest w polskich biurach częsty i bywa bardziej dosłowny przy fontach i przy kodowaniu. ASCII DXF z metryką po polsku (ą, ę, ł) powinien wejść; jeśli zobaczysz krzaki w tytule, sprawdź, czy nie otworzyłeś pliku przez stary filtr „DXF R12”.

Reszta jak wyżej: jednostki, extents, warstwy, LTSCALE. ZWCAD otwiera R2018. Jeśli Twoja licencja jest stara i kończy się na wcześniejszej wersji formatu, otwórz plik w nowszym programie i zapisz w dół — albo zaktualizuj ZWCAD. Nie proś Platline o „DXF jak z 2004”, bo stracisz obiekty, które R2018 trzyma porządnie.

Warstwy, których nie wolno „posprzątać”

Porządkowy instynkt każe scalić warstwy, przemianować na angielski i wyciąć metrykę. Nie rób tego na kopii, którą oddajesz.

• Metryka i klauzula zostają. Źródła ULDK, EGiB, OSM i data są warunkiem uczciwego użycia. OSM idzie na ODbL — oznaczenie autorów ma przeżyć.
• Puste warstwy branżowe są po to, żebyś nie rysował przyłącza na działce. Zostaw je, nawet puste.
• 99_PODKLAD i 98_ORTOFOTO możesz wyłączyć, nie musisz usuwać. Raster nie służy do wymiarowania.

Jeśli pracownia ma własny standard warstw, kopiuj geometrię na swoje nazwy, ale trzymaj oryginał obok. Za rok będziesz wiedział, co przyszło z generatora, a co dorysował stażysta.

Typowe błędy importu

„Plik jest pusty”. Jesteś w początku układu. Zoom extents.

„Działka się rozjechała po wstawieniu do naszego szablonu”. Wstawiłeś DXF jako blok do rysunku w innych jednostkach albo w innym układzie. Otwórz podkład jako rysunek, nie jako blok do milimetrowego szablonu A3.

„Wymiary są w kilometrach”. Ktoś miał włączone inne jednostki wyświetlania albo przemnożył model. Sprawdź $INSUNITS i nie ruszaj SCALE na całym rysunku.

„Nie widzę kreski działki”. DASHED + zły LTSCALE albo wyłączone typy linii. To nie brak geometrii.

„Ortofoto zasłania wszystko”. Wyłącz 98_ORTOFOTO. Wymiaruj wektor.

„Otwieram w LibreCAD i połowa znika”. LibreCAD nie jest celem tego pliku. R2018 i niektóre obiekty (wymiary, raster, bloki) mogą tam nie dojść. AutoCAD, BricsCAD, ZWCAD — tak.

„Wrzucono do QGIS i współrzędne są w oceanie”. QGIS musi dostać informację, że to EPSG:2180. DXF sam z siebie nie zawsze niesie układ tak, jak plik GIS z zapisanym układem. Przypisz 2180 przy imporcie. Porównaj narożnik z Geoportalem.

Mapa warstw, zanim zaczniesz przemianowywać

Nazwy są polskie i numerowane, żeby sortowanie w menedżerze warstw oddawało kolejność rysowania. Ramka i tytuł są na początku i na końcu, treść w środku. Typowy zestaw:

• 00_RAMKA, 11_POLNOC, 14_TYTUL — arkusz, nie teren;
• 01_BUDYNEK_PODMIOT albo sama 02_ZABUDOWA — zależnie od szablonu;
• 03_DZIALKA — kreska z ULDK;
• 04_DROGI, 05_OPISY_ULIC;
• puste warstwy branżowe (ppoż., przyłącza, PV, koncepcja) — Twoje;
• 06_WYMIARY albo odpowiednik w szablonie architekta;
• 98_ORTOFOTO, 99_PODKLAD.

Kolory ACI są celowo proste: czerwony podmiot, zielona działka, szare drogi. Nie są normą ISO i nie musisz ich bronić przed szablonem pracowni. Możesz zmienić kolor; nie zmieniaj znaczenia warstwy.

Bloki mają prefiks PLQ_. Wstawiasz je na warstwie symboli, nie na działce. Jeśli blok „znika”, sprawdź, czy nie wstawiasz go w skali 0,001 (szablon milimetrowy) albo czy warstwa symboli nie jest wyłączona.

Gdy przenosisz geometrię do firmowego szablonu, kopiuj z punktu o znanych współrzędnych (narożnik działki) i wklejaj jako współrzędne, nie jako „wklej do 0,0”. Inaczej tracisz 2180 w jednym geście.

Co z PNG i raportem

Obok DXF dostajesz podgląd PNG. To obraz do maila i do tabletu na terenie, nie do kalibracji w CAD. Nie wstawiaj PNG „na wszelki wypadek” pod wektor — cofasz się o dekadę.

Raport źródeł (PDF albo Markdown, zależnie od planu) jest audytem: skąd adres, jaki TERYT, ile budynków, czy ortofoto weszło. Od pakietów kredytów i planu Pro wzwyż raport jest w komplecie; w Free zostaje DXF i PNG. Metryka na arkuszu i tak niesie skrót źródeł.

Kiedy format nie jest problemem, tylko treść

Jeśli plik otwiera się poprawnie, a „nie da się na tym projektować”, to zwykle nie wina R2018. To oczekiwanie, że podkład roboczy jest mapą do celów projektowych. Nie ma rzędnych, nie ma GESUT, nie ma klauzuli PODGiK. Format jest w porządku. Brakuje opracowania geodezyjnego — i to się kupuje u geodety, nie suwakiem wersji DXF.

Na start są 3 podkłady za 0 zł, bez karty. Pakiety 29 / 99 / 199 zł netto, Pro 69 zł netto/mies., Biuro 249 zł netto/mies. za 5 stanowisk i 60 podkładów. Generowanie wsadowe, API i własne szablony warstw są w przygotowaniu; dziś ich nie ma.

Cennik i limity, bez opowieści o formacie: cennik Platline.